ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ

Συμπληγάδες και παραλογισμοί του 1921

0

Όταν οι Πανιώνιοι Αγώνες του 1921 κινδύνεψαν να μην γίνουν από έναν ανθέλληνα Αρμοστή με το όνομα Στεργιάδη, ο Δημητρός Δάλλας κόντρα σε όλους και όλα κατάφερε και τους έκανε

Απόσπασμα από το βιβλίο του Πέτρου Λινάρδου “Η Σμύρνη του Πανιωνίου”

Οι ΠΑΝΙΩΝΙΟΙ, οι ΙΘ’ από την έναρξη του θεσμού, το 1921 πέρασαν από πολλά κύματα και από τις συμπληγάδες πέτρες των παραλογισμών του υπάτου αρμοστή, του περιβόητου Στεργιάδη, μέχρις ότου γίνουν πράξη.

Αλλά το όραμα των πανιώνιων αγώνων δοκιμαζόταν από το θέατρο του παραλόγου που παιζόταν στη σκηνή της Αρμοστείας.

Ωστόσο δεν υποχωρούσαν σε πιέσεις, εκβιασμούς και εξωφρενικά διπλωματικά (στην ουσία ανθελληνικά) διλήμματα ακόμη και αν διωκόντουσαν εκ του εμφανούς (ως επαναστάτες…) επιγανείς φίλαθλοι, όπως ο Δημητρός Δάλλας.

Τα λογής-λογής γεγονότα είχαν ως συνέπεια τη ματαίωση των Πανιώνιων επί δύο χρόνια (1919, 1920). Ήδη ο Πανιώνιος από τις 18/3/1919 με εγκύκλιο του προς όλα τα σωματεία και στις δυο ακτές του Αιγαίου διαλαλούσε το νόημα των Πανιώνιων Αγώνων και το εθνοφελές υπόβαθρό τους. Είναι εύγλωτο απόσπασμα της εγκυκλίου αυτής σχετικά με τη διοργάνωση των αγώνων:

“Ο Πανιώνιος Γυμναστικός σύλλογος, έν τη σκιά της δουλείας και της φρικώδους τουρκικής τυραννίας, απτοήτως συνεχίσας το ιερόν και ελληνοπρεπές έργον του, απεφάσισεν, χαιρετών σήμερον τον μεγαλοπρεπώς ανατέλλοντα ήλιον της πανελληνίου ελευθερίας, όπως προβή εις την όσον ένεστι πανηγυρικωτάτην τέλεσι των ΙΘ’ Πανιώνιων αγώνων του, εν τη μητροπόλει της ελληνικωτάτης Ιωνίας, τη προωρισμένη ν’ άποτελέσει ένα των ωραιοτέρων της Μεγάλης Ελλάδος αδαμάντων”

Μετά από πολλές περιπέτειες, παρεμβάσεις, πιέσεις και διαβούλια ο ύπατος Αρμοστής εδέησε να συγκατανεύσει για τη διεξαγωγή των ΙΘ’ Πανιώνιων, στις 20 και 21 Σεπτέμβρη του 1921 αλλά με την επιβολή “επαχθών όρων και περιορισμών”.

Στο παρατιθέμενο σχολιαστικό κείμενο των Λωρέντη-Σολομωνίδη διαφαίνεται το μένος του Στεργιάδη κατά των ανθρώπων του Πανιωνίου αλλά και η αδυναμία του, πια, να σταματήσει τη ροή των γεγονότων.

Έτσι το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να “ψαλλιδίσει” τα αγωνιστικά φτερά του θεσμού. Οι Πανιώνιοι μπροστά στον κίνδυνο και άλλης ματαίωσης δέχθηκαν τους “επαχθείς όρους” του Στεργιάδη και προχώρησαν στην προετοιμασία και διεξαγωγή των αγώνων καθώς διακαής ήταν ο πόθος το να ξανασυνδεθεί το κομμένο από τις περιπέτειες της τελευταίας νήμα.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν οι Παύλος Μανιτάκης (“100 χρόνια νεοελληνικού αθλητισμού 1830-1930”) και οι Λωρέντης-Σολωμονίδης (75 Χρόνια Πανιώνιος) αλλά και άλλες πηγές (__όπως οι “Σημειώσεις” του Δημητρού Δάλλα__) ή και αυτοπτών μαρτύρων της εποχής, ο Πανιώνιος προσπάθησε, με εμπιστευτική, έγγραφη και προφορική επικοινωνία, με τους συλλόγους να στείλουν “μεμονωμένους αθλητές και ας μην ήσαν στρατιώτες”.

Θα παρουσιαζόντουσαν στη Σμύρνη δηλώνοντας ότι συμπτωματικά βρέθηκαν εκεί τις ημέρεςτων αγώνων. Τελικά ο μόνος σύλλογος που στήριξε έμπρακτα των Πανιώνιο ήταν ο Εθνικός Γ.Σ ενώ από όλες τις άλλες πλευρές εκδηλώθηκε μόνο ηθική συμπαράσταση. Ήταν κι’ αυτό κάτι μέσα σ’ εκείνη την τρικυμιώδη εποχή.

Ο Δημητρός Δάλλας τον οποίον ο Στεργιάδης διέγραψε από τη σύνθεση της οργανωτικής επιτροπής – τέτοιο μίσος έτρεφε εναντίον του επιφανούς φιλαθλητικού και τόση ήταν μικροπρέπεια του σατραπίσκου αρμοστή – με τον χαρακτηρισμό του ως “επαναστατικού στοιχείου”, σημειώνει ότι “είς πείσμα του Στεργιάδη οι αγώνες διεξήχθησαν και είχον λαμπράν επιτυχίαν. Το κατ’ εμέ (τον Δάλλα) ο αποκλεισμός μου αποτελεί εύσημον αγώνος κατά της αυθαιρεσίας και του αντιαθλητικού πνεύματος” (εμείς θα προσθέταμε αντεθνικού.)

Ο Παύλος Μανιτάκης ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος στα του Πανιωνίου και της Σμύρνης (άλλωστε ήταν θερμός θαυμαστής του έργου του Δημητρού Δάλλα με τον οποίο συνεργάσθηκε στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του ΣΕΓΑΣ και την επιτυχή επανέκδοση του “Δελτίου” μετά το 1923) δίνει την παρακάτω σχολιαστική περιγραφή όλης αυτής της περιπέτειας που οδήγησε στη διοργάνωση των ΙΘ’ Πανιώνιων Αγώνων.

“Οι 19οι Πανιώνιοι Αγώνες υπήρξαν άριστοι αγώνες. Η άρτια οργάνωσις, η καλή διεξαγωγή, η ικανοποιητική συμμετοχή, τα άριστα αποτελέσματα και το θερμό ενδιαφέρον των θεατών, όλα συντέλεσαν εις μίαν μεγάλην επιτυχίαν. Εκείνο όμως που έκαμε ιδιαιτέραν εντύπωσιν ήτο το νεαρόν της ηλικίας των νικητών, ούχί, ολίγοι των οποίων ήσαν ακόμη εις την πρώτην εφηβικήν ηλικίαν, πάντως δε εκτός 2-3 εξαιρέσεων, κανείς εξ αυτών δεν είχεν αγωνισθή προγενέστερα του 1920. Έν τούτοις τα αποτελέσματα ήσαν εξαίρετα και από τα καλύτερατων των τελευταίων ετών. Αυτά όλα, μαρτυρούν τας σπουδαίας έμφύτους ιδιότητας της νεολαίας της Ιωνικής πρωτευούσης και τας μεγάλας δυνατότητας της αποδόσεως αν ετύγχανε μιας συγχρονισμένης προπονητικής καθοδηγήσεως”.

Υ.Γ Ευχαριστούμε το δάσκαλο της δημοσιογραφίας και ιστορικό συγγραφέα κύριο Πέτρο Λινάρδο για την μεγάλη του ιστορική γραφή με το βιβλίο του “Η Σμύρνη του Πανιωνίου” που μέχρι και σήμερα κρατά ζωντανή την ιστορία των 130 χρόνων του Ιστορικού όταν άλλα “μεγάλα” σωματεία της Ελλάδος ακόμα ψάχνουν την ημερομηνία ιδρύσεως τους.

Η ΚΟΕ έδωσε “πράσινο φως” για τις 3 και 4 Μαρτίου σε Α1 Πόλο Ανδρών-Γυναικών

Previous article

ΕΠΟ για Γ’ Εθνική: “Δηλώστε τώρα την συμμετοχή σας αλλιώς έχει υποβιβασμό”

Next article
Login/Sign up