Πανιώνιος Χάντμπολ: «Η ανέγερση του νέου κλειστού μας κρατούσε 5 χρόνια ζωντανούς»

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Παίδων-Κορασίδων
15 Μαΐου 2018
Σε προχωρημένες επαφές Πανιώνιος και Λουϊζ Γκουστάβο Ντομίνκεζ (Vid)
15 Μαΐου 2018

Το άρθρο του Αντώνη Κατσαρά στο blog του χάντμπολ του Πανιώνιου μαρτυρά το πόσο δύσκολα πέρασε αυτό το άθλημα του Ιστορικού εδώ και 5 χρόνια μακριά από το κλειστό της Αρτάκης 

Διαβάστε την ανάρτηση του Αντώνη Κατσαρά στο pgsshandball.blogspot.gr  

Εαν για κάποιους η είδηση για την δημιουργία του νέου κλειστού στη Ν. Σμύρνη δημιουργεί αισθήματα χαράς για εμάς στο τμήμα Handball είναι «ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣΕ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ»
Ολοι γνωρίζουν ότι μετά απο τις κερκίδες στο «Βαρίκας» το τμήμα ανέστειλε την δραστηριότητα της Αντρικής ομάδας και εαν δεν υπήρχαν οι Κοι Ζωγραφίδης – Φούλης να δραστηριοποιηθούν και να ασχοληθούν με το τμήμα το τέλος ήταν προδιαγεγραμμένο.
Ξεκίνησε λοιπόν μια 3ετία που οι αγώνες έγιναν σε διάφορες έδρες (Βύρωνας – Πανελλήνιος – ΟΑΚΑ) καθώς και οι ελάχιστες προπονήσεις.

Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα η ομάδα να προπονείται 3 φορές σε γήπεδο (μία στο ΟΑΚΑ – δύο στο ΣΕΦ) σε ικανοποιητικές συνθήκες για την παρούσα κατάσταση και πάντα στο μυαλό μας είχαμε ότι όταν θα φτιαχτεί το Αρτάκης «μακάρι να υπάρχει γήπεδο και για εμάς» για να επιστρέψουμε απο εκει που ξεκινήσαμε το 1982…..
Λίγοι ξέρουν ότι το τμήμα στο Αρτάκης μεγαλούργησε έπαιζε στην Α1 και ήταν απόλυτα ανταγωνιστικό και ελπιδιφόρο…
Πλέον γνωρίζουμε οτι στα σχέδια υπάρχει γήπεδο «ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ» που μπορεί να δώσει άλλη πνοή στο τμήμα και στο άθλημα γενικότερα….
Παρ΄’ολα αυτά ο δρόμος μας γίνεται δυσκολότερος……
Διότι:
Θα χαθεί το μοναδικό ανοιχτό γήπεδο (από εκεί έχουν βγεί ΟΛΟΙ οι αθλητές μας!!) που προπονούσαμε απο το 1983 τις ακαδημίες μας (και κάποιες φορές – χρονιές αναγκαστικά και τις Αντρικές μας ομάδες που έπαιζαν Α1 – Α2!!!)
Προσωρινές λύσεις θα βρούμε σε σχολεία δημοτικά….
Πιστεύω όμως ότι στον τελικό περιβάλοντα χώρο «χωράει – και πρέπει να χωράει» και ένα ανοιχτό γήπεδο για εμάς……
Ανήκω στην 1η ομάδα του Συλλόγου που έπαιζε μέσα στο Αρτάκης γεμάτο (700 – 800 θεατές δεν υπήρχε ακόμη ούτε η πλαινή κερκίδα) με τηλεοπτικές καλύψεις απο την κρατική τηλεόραση και…και…και…
Ελπίζω να είμαι αυτός που απο την πρώτη αυτή ομάδα θα κάνω την 1η προπονηση μέσα στο ίδιο γήπεδο για να κλείσω ένα σημαντικό κύκλο – στόχο της χαντμπολικής μου ζωής…
Να δω αυτό το τμήμα να βρίσκει την «χαμένη του πατρίδα».
Σαν αγνός και τίμιος Πανιώνιος που είμαι απο το 1980 αισθάνομαι δυνατός, αισιόδοξος και ανυπόμονος να το ολοκληρώσω όλο αυτό το «όνειρο» με τους διοικητικούς μας, τους αθλητές μας και τους προπονητές μας….

Η ΠΡΩΤΗ ΕΦΗΒΙΚΗ ΟΜΑΔΑ (ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ) 

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙ Α ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΖΩΝΤΑΝΟ…..

Και επειδή αυτό που ακούω και βλέπω να γράφεται πολύ συχνά «…..ΠΑΝΙΩΝΑΡΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ» σε συνδυασμό με το «οτι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό» είναι η  φιλόσοφία μας και ο τρόπος λειτουργίας του τμήματός μας χρόνια τώρα (απο τότε που μας «έβγαλαν» απο το Αρτάκης – νομίζω το 1989)…..ΥΠΟΜΟΝΗ ΠΑΙΔΙΑ….Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ….

Αντώνης Κατσαράς
Ένας απο την πρώτη ομάδα του ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ!!!

Αρέσει σε %d bloggers: