Όλοι έχουν δίκιο – μερικοί περισσότερο!

Πάνθηρες: «Ο Πανιώνιος σώθηκε .. αλλά μήπως τελικά δεν σώθηκε;»
14 Μαΐου 2018
Φεύγει και ο Γκιοατά από τον Πανιώνιο
15 Μαΐου 2018

Το ανέκδοτο του Χότζα το ξέρετε? Αν δεν το ξέρετε σας το γράφω και με δύο λόγια θα αναφερθώ σε ό,τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον μπασκετικό Πανιώνιο

Το ανέκδοτο του Χότζα θα το ξέρετε. Το θυμίζω: Ο Χότζας ανέλαβε κατής (δικαστής). Πάνε δύο αντίδικοι. Εξιστορεί ο πρώτος τα δικά του. Λέει ο Χότζας: «δίκιο έχεις». Έρχεται ο δεύτερος, με τα αντίθετα. Πάλι ο Χότζας: «δίκιο έχεις». Εξανίσταται παριστάμενος τρίτος και φωνάζει: «Μα, δεν γίνεται να έχουν και οι δύο δίκιο! Αφού λένε αντίθετα πράγματα». Και τότε ο Χότζας: «Κι εσύ δίκιο έχεις».

Εδώ και καιρό βρίσκομαι στη θέση του Χότζα. Βέβαια, η φιλοσοφία σε προετοιμάζει, μαθαίνοντάς σε πως η αλήθεια δεν είναι μόνο άσπρο-μαύρο: υπάρχει και γκρίζο (σε 50+ αποχρώσεις). Μόνο στην παλιά τυπική λογική ισχύουν οι νόμοι της αντίφασης και του τρίτου αποκλίσεως. (Και μη ρωτάτε τι γίνεται στην καινούργια).

Ιδιαίτερα το παθαίνω όταν ακούω ή διαβάζω ποδοσφαιρικούς ή μπασκετικούς διαλόγους και πιο πολύ στα social media: τελειώνει ο πρώτος – έχω πεισθεί. Ακούω τον δεύτερο: σωστός κι αυτός, παρότι λέει τα ακριβώς αντίθετα. Να μην πω ότι συμφωνώ και με τον εντελώς διαφορετικό τρίτο.

Και αυτό συμβαίνει επειδή τους ακούω χωρίς προκαταλήψεις – ανοιχτός σε όλες τις απόψεις. Αλλιώς θα έκανα ό,τι και οι περισσότεροι: θα συμφωνούσα με όποιον επιβεβαίωνε τις δικές μου θέσεις.

Και σε άλλα θεωρητικά θέματα βρίσκομαι συχνά σε δύσκολη θέση. Δεν είμαι οπαδός ούτε φανατικός και συχνά καταλήγω σε αυτό που οι αρχαίοι Σκεπτικοί ονόμαζαν «ισοσθένεια», δηλαδή την ισορροπία αντίθετων απόψεων με ίση δύναμη (ίσον σθένος). Μάλιστα, οι Σκεπτικοί χρησιμοποιούσαν αυτή την αντίφαση για να θεμελιώνουν τη δική τους «αποριτική» και αντιδογματική στάση, που κατέληγε πάντα στην ερώτηση.

Με τις θεωρίες και τις ερμηνείες δυσκολεύομαι. Ποιος φταίει για την Κρίση στον μπασκετικό Πανιώνιο; Είναι η διοίκηση η αιτία ή το αποτέλεσμα; Ή ίσως και τα δύο (όπως θα έλεγε ο Χότζας).

Εκεί που βέβαια δεν υπάρχει απορία, αμφιβολία ή ισοσθένεια, είναι στην πράξη. Το πιο συγκλονιστικό, το πιο τελεσίδικο επιχείρημα είναι το βίωμα. Δεν επιδέχεται καμία αντίρρηση.

Πριν από πολλά χρόνια ο Δημητρός Δάλλας είχε γράψει έναν στίχο: «Ο Πανιώνιος είναι ιδέα και οι ιδέες δεν αποθνήσκουν ποτέ». Μιλούσε για έναν Πανιώνιο όπου αναγεννήθηκε από τις στάχτες της κατεστραμμένης Σμύρνης, της διωγμένης Σμύρνης.

Ένας άνθρωπος με θέληση και αγάπη, ήρθε στην Ελλάδα μάζεψε όλα τα «παιδιά του» ψάχνοντας και με πείσμα ξανά δημιούργησε τον Ιστορικό, τον Πανιώνιο. Έφερε την αθλητική Ιστορία από την Σμύρνη μέσα στο Παναθηναϊκό στάδιο και δημιούργησε κάτι που όλοι το θαυμάζουν και το ζηλεύουν.

Φίλοι δεν είναι καλό να χαλάμε αυτό το όνειρο και να μένουμε γυμνοί μπροστά σε αλλόθρησκους ήρθε η ώρα να μαζευτούμε όλοι μαζί κάπου και να λύσουμε όποια διαφορά πολιτισμένα και επιτέλους ας κάνουμε ο ένας με τον άλλο την αυτοκριτική του και να παραδεχτούμε όλοι τα λάθη μας.

Για τον Πανιώνιο και γι’ αυτό που αγαπάμε ΟΛΟΙ.

ΤΣΑΚΙΡΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ

Αρέσει σε %d bloggers: