ΜΠΑΣΚΕΤ

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ θα «πεθάνει»…όρθιος, με την ονομασία ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

0

Αν για την ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου, υπάρχει απογοήτευση, αγανάκτηση και θυμός για τον τρίτο υποβιβασμό της ιστορίας της και ό,τι… δεν συνέβη για να αποτραπεί, αλλά συνάμα κυριαρχεί ενδιαφέρον προβληματισμού και αγωνία για την κατηγορία που θα παίξει την επόμενη περίοδο, για την ομάδα μπάσκετ που βρίσκεται σε…κώμα και σε ιδιοκτησία «ομηρείας», επικρατεί η απόλυτη αδιαφορία στα όρια της απαξίωσης. Κι ας ακούγεται συνεχώς με την μορφή… άλλοθι, η ερώτηση «σε ποιο ελληνικό μπάσκετ και ποιότητας πρωτάθλημα να παίξει ο Πανιώνιος». Η απάντηση είναι σ’ αυτό που θα παίξουν ο καταχρεωμένος ΠΑΟΚ με διοίκηση πρωτοδικείου για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και ο χρεωκοπημένος Άρης με έλλειμα 4,5 εκ. ευρώ και 8 απαγορεύσεις μεταγραφών.

Ο Πανιώνιος είναι η μοναδική ομάδα που έχει δηλώσει συμμετοχή στην Basket League, αλλά δεν έχει γραφεία, δεν έχει κανένα συμβόλαιο, δεν έχει έδρα. Έχει email, κενή εγγυητική επιστολή, άδειο φάκελο (μέχρι τα τέλη Αυγούστου) για έκδοση πιστοποιητικού συμμετοχής και εν αμφιβόλω είναι αν έχει και άτομο, εκτός του ιδιοκτήτη της που ασχολείται με την εταιρία, έστω και σε κωματώδη κατάσταση. Αν, δηλαδή, κοιτά το μηχάνημα που έχουν στις ΜΕΘ και το «κυανέρυθρο» καρδιογράφημα δεν είναι-τυπικά ακόμα- σε ευθεία γραμμή και να εκδοθεί το σχετικό…πιστοποιητικό.

Στην τελευταία…εμφάνιση ύπαρξης της ΚΑΕ, στις 17 Αυγούστου, με την ηλεκτρονική δήλωση συμμετοχής στο Κύπελλο, υπήρχαν οι υπογραφές του ιδιοκτήτη και του Χρήστου Χριστοδούλου, με την ιδιότητα του γενικού γραμματέα.

Yπήρχε και εκπροσώπηση στις συνεδριάσεις του ΕΣΑΚΕ από τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ και αγοραστή της, έναντι ενός ευρώ, τον Νοέμβριο του 2018, αλλά στην τελευταία που αποφασίστηκε το τζάμπολ του πρωταθλήματος και η αναβολή όλων των αυστηρών, οικονομικών κριτηρίων για την περίοδο 2021-22, η θέση της ΚΑΕ Πανιώνιος, ήταν κενή. Μάλλον, συγκυριακά.

Όλα αυτά συνιστούν εξελίξεις που είναι ταπεινωτικές προς την ιστορία του τμήματος που κράτησε ψηλά το φρόνημα του συλλόγου και των φιλάθλων του και στις δυο χρονιές του ποδοσφαιρικού υποβιβασμού.

Η ΚΑΕ Πανιώνιος έχει πωλητήριο από τον προηγούμενο Μάϊο. Για την ΚΑΕ Πανιώνιος, υπήρξε μία και μοναδική πρόταση που «καλλιεργήθηκε» από Πανιώνιο φίλαθλο και νυν μέλος της διοίκησης του ερασιτέχνη από τον προηγούμενο Φεβρουάριο, ώστε να υπήρχε ενδιαφέρον εξαγοράς και ενασχόλησης του με το επαγγελματικό μπάσκετ. Η ΚΑΕ με την ονομασία Πανιώνιος, έχει καταρρακωμένο έως ανύπαρκτο «brand name». Έχει μόνο ιστορία, μέχρι το 2013 για να πουλήσει. Η μέχρι τότε ιστορία της, είναι και το μοναδικό «περουσιακό» στοιχείο της.

Γιατί η νεότερη ιστορία της, στις τρείς χρονιές της επανόδου στην Α1 κατηγορία, είναι γραμμένη μόνο με επικύρωση της παραμονής, ύστερα από δεκάδες «λαχτάρες», αγωνιστικές και βαθμολογικές παλινδρομήσεις. Σαν να την… «κάρφωσαν» στην 12η θέση.

Και όμως στην μοναδική συνάντηση πωλητή και υποψήφιου επενδυτή που έγινε, ο συνολικός αριθμός που ακούστηκε ως απαίτηση, ήταν αποτρεπτικός. Ακριβέστερα, μπορεί να ανταποκρινόταν σε ομάδα που δεν έχει χρέη, έχει καλό όνομα, έχει καταταγεί στην μέση και προς τα άνω της βαθμολογίας, έχει να αφήσει και 3-4 συμβόλαια για την επόμενη περίοδο, ώστε ο επόμενος να «πατήσει».

Και έχει σημασία ότι ο συγκεκριμένος αριθμός ειπώθηκε από χείλη πωλητή που «καίγεται» να αποχωρήσει και να απαλλαγεί και ακούστηκε σε αυτιά αγοραστή που ήταν άσχετος με το επαγγελματικό μπάσκετ, δεν «καιγόταν» να αγοράσει-αν και θα έπρεπε να λάβει και την συγκατάθεση της οικογενείας του που δεν την έδωσε και εν κατακλείδει τι αγόραζε με αυτό το ποσό; Το σήμα της ΚΑΕ Πανιώνιος, το site της, τα χρέη της προηγούμενης σεζόν και την ρύθμιση της εφορίας.

Δηλαδή, πουλιόταν και πωλείται ακόμα μια εταιρία που μεταβιβάσθηκε δωρεάν  με αντίτιμο που θα μπορούσε να απαιτηθεί για εταιρία που απέκτησε και υπεραξία; Καθείς, βέβαια, μπορεί να λέει ότι πουλά ένα στυλό και μια εταιρία, στην τιμή που ορίζει. Η πραγματική τιμή αξίας, είναι αυτή που συμφωνείται στην οριστικοποίηση της αγοραπωλησίας. Νόμοι της αγοράς και του εμπορίου από αρχαιοτάτων χρόνων.
Και μια απόπειρα, δίκην μεσίτη που έκανε ο απερχόμενος προς τον επερχόμενο (υπήρχε άραγε) για την υπαγωγή των ακαδημιών μπάσκετ στην ΚΑΕ, επειδή όπως υποστηρίζει ο ιδιοκτήτης της υπήρχε προφορική υπόσχεση να συζητηθεί το θέμα, μετά την λήξη θητείας της διοικούσας επιτροπής, ήταν οικτρή, επικοινωνιακή αποτυχία.

Μόνο οι παρελθοντολογικές αναφορές στα social media έχουν απομείνει για την ομάδα που κοίταξε κατάματα μεγαλύτερες-σε όγκο φιλάθλων- και πλουσιότερες ομάδες. Την ομάδα του Βαρίκα, του Φάνη, του Δενδρινού.

Την ομάδα του Μπόμπαν για τον οποίο πάντα είναι ιστορικό καθήκον του συλλόγου να τιμά την μνήμη του. Γιατί, ο «αυτοτραυματισμός» του Μπόμπαν, είναι μοναδική περίπτωση «αυτοθυσίας» παίκτη, ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ. Και έτσι θα παραμείνει, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Την ομάδα των δεκάδων «που» έκανε πρωτοποριακά και αυξάνοντας το μέγεθος της, εκτός Νέας Σμύρνης και σε όλη την Ελλάδα, κέρδιζε τον σεβασμό των αντιπάλων της.

Την ομάδα που δίδαξε μπάσκετ και διαθέτει από τους πλέον μπασκετικούς φιλάθλους-γνώστες του αθλήματος, όταν άλλοι ήταν «πάνω στα δένδρα».

Την ομάδα των φιλάθλων που έκαναν «ντου» στα γραφεία του ερασιτέχνη για να μείνει ο Φάνης για 5 χρόνια στον Ιστορικό. Η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως: Παρέμβαση για να γινόντουσαν τα έξι χρόνια του «μπέμπη», έντεκα. Όπως και έγιναν. Παρέμβαση για μείζονος και ιστορικής σημασίας θέματα της ομάδας μπάσκετ και όχι για θέματα ήσσονος σημασίας που αποτελούν «κουκίδα» στον χάρτη των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει συνολικά ο σύλλογος με τα δυο επαγγελματικά τμήματα και στην «μάνα του λόχου» τον ερασιτέχνη. Κατά τραγική ειρωνεία της ιστορίας του, στην συμπλήρωση των 130 χρόνων. Αντί εορτασμού για το μεγαλείο του ιστορικότερου και μακροβιότερου συλλόγου του ελληνικού συλλόγου στον ελληνικό αθλητισμό, μαύρες σημαίες, σφιγμένα χείλη,  Πανιώνια…κατάθλιψη και «ουρές» επισκέψεων στον Δημήτρη Οικονόμου.

Υπήρχε πίεση και έκδηλο ενδιαφέρον με προσωπικές επαφές στην εκάστοτε διοίκηση και όχι πληκτρολογώντας απόψεις και κριτικές για να διατηρείται ψηλά ο πήχης της ανταγωνιστικότητας. Δεν χρειάζονται χαρακτηριστικά παραδείγματα, γιατί η ιστορία της άμεσης σύνδεσης, συνάρτησης, ακόμα και συνεργασίας των μπασκετικών και μη φιλάθλων του Πανιωνίου, με την ομάδα μπάσκετ, ήταν άρρηκτη και έχει καταγραφεί ιστορικά, παράλληλα με την πορεία της.

Ο Πανιώνιος δεν έχει, πλέον, πανιώνιες επιλογές. Νομοτελειακά, ίσως, έκλεισε ένας μεγάλος κύκλος 30 και πλέον χρόνων της διοικητικής ενασχόλησης Πανιώνιων. Έδωσαν ό,τι είχαν να δώσουν οικονομικά, είχαν την ανίκητη φθορά του χρόνου, εξαντλήθηκαν συναισθηματικά και νιώθοντας ότι είχαν προσφέρει, αποχώρησαν. Και πάλι δεν χρειάζονται ονόματα. Γνωστά τοις πάσι.

Στην νεότερη ιστορία της ΚΑΕ Πανιώνιος, από το 2017 και εντεύθεν, οι φίλαθλοι του Ιστορικού στην πρώτη σύσταση του μετοχικού κεφαλαίου, συγκέντρωσαν 54.000 ευρώ στα 210 που χρειαζόντουσαν. Τα υπόλοιπα ήταν από την οικογένεια Αλευρογιάννη, συν τα χρήματα που δόθηκαν από τον πρώην μεγαλομέτοχο για την δημιουργία ομάδας με budget 500.000.

Τι έμεινε από την πρώτη χρονιά στην Α1; Τα χρήματα που μπήκαν και οι αριθμοί είναι απόλυτοι. Όλες οι νομότυπες διαδικασίες που έγιναν εντός των χρονικών προθεσμιών και όχι  πρόσφατοι «τσαρλαντανισμοί» άκρας παρανομίας, όπως έκαναν άλλες ομάδες και…αποκαλύφθηκαν μετά την ανολοκλήρωτη φετινή περίοδο, ενώ όλοι γνώριζαν στον ΕΣΑΚΕ, ποια ΚΑΕ δεν έκανε ΠΟΤΕ γενική συνέλευση για το μετοχικό κεφάλαιο της και ποια ΚΑΕ έκανε εκπρόθεσμα και δεν μετοχοποίησε τα χρήματα που επένδυσε.

Το κάθ’όλα άστοχο κούνημα του δαχτύλου και η δήλωση περί περηφάνιας των Πανιωνίων. Περηφάνια με «ξένα κόλυβα» Αμαλιάδος, δεν μπορεί ποτέ να υφίσταται και να τονίζεται. Εκείνο το ξέσπασμα, μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο ως προσωπική δικαίωση για να μην «πέθαινε» ο Ιστορικός στα χέρια ενός ανθρώπου που του ζητήθηκε να βοηθήσει, το έκανε με τεράστια διοικητική απειρία, με οικογενειακή ιδιοτέλεια που ήταν θεμιτή μέχρι ενός ορίου και δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να συνδέσει ιστορικά το όνομα του με τον υποβιβασμό της ομάδας, μόλις στον πρώτο χρόνο επιστροφής της στη θέση που αξίζει και πρέπει, όμως και να αποδεικνύει ότι έχει στην Α1.

Ο πρώην ιδιοκτήτης της ΚΑΕ ήθελε διακαώς να αποχωρήσει. Έψαχνε την «πόρτα εξόδου». Μέχρι να αποχωρήσει, υπέγραψε τον προπονητή της Εθνικής ομάδας και πέντε συμβόλαια ξένων παικτών. Το 70% της ομάδας.

Γνώριζε, όμως και πολύ καλά που έδινε τα «κλειδιά» της ομάδας, τον Οκτώβριο του 2018. Και είχε την ζέση να ενδιαφέρεται για την πορεία της ομάδας, μέχρι την επικύρωση της μεταβίβασης του 53,4% από την ΕΕΑ. Εκ τότε…έβαψε μια πέτρα με μαύρο χρώμα, την πέταξε στο οικόπεδο της Αρτάκης, ασχολήθηκε ως φίλαθλος με την ομάδα που έπαιξε για 3 μήνες ο Βαγγέλης Σακελλαρίου, μετακόμισε στα ΒΠ και προσφάτως «ψιθυρίζεται» ότι του προτάθηκε να επιστρέψει, καθώς δεν βρίσκεται άλλος αγοραστής. Θα είναι ζήτημα επιστημονικής ερεύνης αν έχει…μαζοχιστικές τάσεις, εφόσον σκέφτεται και «ψήνεται» να επιστρέψει και εάν έχει και συζυγική συγκατάθεση.

Υπάρχει άλλη λύση; Από την περίοδο της καραντίνας, υπάρχει μια διαδικτυακή συζήτηση φιλολογικού χαρακτήρα που άρχισε από Πανιώνιο αντιδήμαρχο Νέας Σμύρνης για εταιρία λαϊκής βάσης και μπροστάρη έναν γνώριμο κατασκευαστή της περιοχής και προσφάτως υποψήφιο για μέλος στις εκλογές της ΕΟΚ. Το σχέδιο πρότασης, όμως, έχει…θεμέλια στον «αέρα», γιατί ο ίδιος ο Δημήτρης Αγγελόπουλος, όσο κι αν θέλει να μπεί στον Πανιώνιο, παλαιόθεν και πριν ακόμα αναλάβει τον Ίκαρο Καλλιθέας και τον «πιλοτάρει» εξαιρετικά, δεν έκανε ποτέ λόγο για εξ’ ολοκλήρου από τον ίδιο, ανάληψη οικονομικής ευθύνης. Θέλει συμπαίκτες με αριθμητική πρώτης δημοτικού. Δηλαδή, μαζί του να μπούν πέντε ακόμα Πανιώνιοι ή μη, με 20 χιλιάδες ευρώ ή 20 Πανιώνιοι ή μη με πέντε χιλιάδες ευρώ. Ούτε με το «φανάρι του Διογένη» δεν βρίσκονται…

Εκτός συγκλονιστικού, αισιόδοξου απροόπτου που φτάνει στην «σφαίρα» του… «θαύματος», η ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου, οδεύει στην Γ’ ΕΣΚΑΝΑ. «Γέννηση» από την τέφρα της. Αν, δηλαδή, ο νυν ιδιοκτήτης δεν βρεί αγοραστή και εάν δεν έχει την δυνατότητα να καταθέσει φάκελο στην ΕΕΑ για να πάρει πιστοποιητικό συμμετοχής, εντός του Σεπτεμβρίου, δεν θα υπάρχει άλλη κατηγορία να δηλωθεί, εκτός του τοπικού, καθώς την ερχόμενη Τρίτη (1/9) θα γίνουν οι κληρώσεις όλων των εθνικών πρωταθλημάτων της ΕΟΚ. Ο «αδύναμος κρίκος» της 13ης ομάδας στον ΕΣΑΚΕ (τα αυστηρά κριτήρια που είχαν θεσπιστεί «φωτογράφιζαν» την αδυναμία του Πανιωνίου και άλλων ΚΑΕ για να βρεθούν εκτός, αλλά και τώρα που τα κριτήρια αναβλήθηκαν για του χρόνου, η ΚΑΕ που λέγεται Πανιώνιος παραμένει με το ενάμισυ πόδι εκτός της «λίγκας»), μετρά αντίστροφα για το τράβηγμα των καλωδίων. Το πιο ηθικό που θα μπορούσε να γίνει, είναι η μετά χιλίων βασάνων και εμποδίων, δημιουργία και συμμετοχή ομάδας που θα είναι το πρώτο φαβορί για αγωνιστικό υποβιβασμό, έστω και με 0-24 ήττες. Γιατί, έτσι θα παίξει στην Α2 κατηγορία, ενώ από την ΕΣΚΑΝΑ (θα παίξει πιθανότατα η εφηβική ομάδα), ακόμα κι αν-λόγω ιστορίας και ονόματος- συμμετέχει στην Α’ ΕΣΚΑΝΑ και όχι στην Γ’, θα χρειαστεί τρία χρόνια για να επιστρέψει, εάν κάνει πορεία πρωταθλητισμού από τα πλαστικά παρκέ στα ξύλινα, όπως έγινε την διετία 2015-17. Άρα, ο νυν ιδιοκτήτης θα έχει να διακανονίσει τα δικά του χρέη της τελευταίας χρήσης και η ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου, θα έχει «πισωγύρισμα» ιστορίας, τριών χρόνων, στην καλύτερη περίπτωση και όχι πέντε…

Η ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου, είναι «μελλοθάνατη» και αν δεν καταθέσει πλήρη φάκελο αδειοδότησης στην ΕΕΑ και παρατάξει 10 παίκτες με την «κυανέρυθρη» φανέλα στο «Σοφία Μπεφόν» ( ; )-υπάρχει το γνωστό πρόβλημα δηλωμένης χωρητικότητας 1.200 θέσεων και λόγω της πανδημίας και των κεκλεισμένων θυρών αγώνες, έχει «παγώσει» το θέμα- θα αποβιώσει από ξένα χέρια και σε Πανιώνια θέαση. Η…τελετή θα γίνει και σε στενό κύκλο, όχι λόγω κορονοϊού, αλλά γιατί είναι λίγοι, πλέον, οι φίλαθλοι που στις δέκα ερωτήσεις που κάνουν για το παρόν και το μέλλον του ποδοσφαιρικού Πανιωνίου, κάνουν και μια ερώτηση για το μπάσκετ.

Η ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου θα μπορούσε μέχρι τις 31 Ιουλίου να μην δηλωθεί στην Α1 και να συμμετάσχει στην Β’ Εθνική. Έτσι, θα κέρδιζε χρόνο προετοιμασίας για την δημιουργία ομάδας και θα άρχιζε από το σημείο που βρέθηκε το 2015. Ο ιδιοκτήτης έχει πάρει την εταιρία στην οικία του και τραβά χρονικά την αβεβαιότητα, μέχρι εκεί που δεν θα πηγαίνει άλλο. Ή Α1 ή ΕΣΚΑΝΑ.

Δεν υπήρξε, όμως, κανένα «ανάχωμα» στην διοίκηση της ΚΑΕ. Και επειδή υπάρχει η χρονική σύμπτωση για ό,τι γίνεται στην ΠΑΕ, υπάρχει και η σύγκριση. Δηλαδή και στο ποδόσφαιρο, υφίσταται υποβιβασμός, αποβολή από την Super League-1  με το 13-1, μια δακρύβρεχτη επιστολή παραίτησης, αλλά υπάρχει κι ένας που έχει συνειδητοποιήσει ότι έχει αναμφίβολες ευθύνες στο αγωνιστικό κομμάτι, ότι δεν επέμενε στην παραίτηση του Δεκεμβρίου, ώστε να προκαλούσε ένα «ηλεκτροσόκ» στον ξενόφερτο συνέταιρο του και έχει μείνει πίσω να καθαρίσει τον «κόπρο του Αυγέως». Γιατί με τα καλά και τα κακά του, φορά την φανέλα από το ’70 και μπορεί στο τέλος να μην πετύχει την Super League-2, αλλά το πάλεψε και είναι σημείο αναφοράς. Και αν μη τι άλλο, δεν έχει «πετάξει λευκή πετσέτα» και δεν άφησε την ομάδα στην ΕΠΣΑΝΑ (τοπικό), όπως τον προέτρεψε ο νυν ιδιοκτήτης ισπανικής ομάδας Δ’ Εθνικής για να αναλάβει την ομάδα από τις «στάχτες» της. Στο μπάσκετ, υπάρχει κάτι ανάλογο;
Κι αν η ομάδα μπάσκετ δεν παίξει στην Α1, ο Πανιώνιος στην συμπλήρωση των 130 χρόνων του, δεν θα έχει κανένα επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό τμήμα στην πρώτη κατηγορία.
Θα μπορούσε να υπάρξει άλλο «ανάχωμα» εκτός ΚΑΕ και από την εξέδρα; Η απάντηση θα δοθεί ιστορικά. Το 2013, απέναντι στην προσπάθεια επιστροφής του «ανεπιθύμητου» πρώην ιδιοκτήτη της ΠΑΕ και νυν πρώτου πολίτη Βόλου, οι οργανωμένοι οπαδοί, ύστερα από πολλά δεινά που είχαν περάσει στην επταετή διοίκηση του, ύψωσαν τείχος. Και έγραψαν «έπος» στους γύρω δρόμους, όταν κάποιοι «σβέρκοι» δεν ήξεραν πως να φύγουν προς την Συγγρού. Πλήρης και ολική αποτροπή αντί αποχής/αποφυγής. Και στα μεγέθη των «ανεπιθύμητων», η πρώτη περίπτωση η «μάχη του Στάλινγκραντ» σε αντοχές και επιμονή.
Όπως και θα μπορούσε να ισχύσει και να γίνει αυτό που λέγεται λαϊκά: «Αν το σπίτι μου είναι ετοιμόρροπο, δεν χρειάζονται ξένα χέρια για κατεδάφιση». Πανιώνιοι, ρίχτε το. Απλά.
Υπάρχει, όμως και ένα ιστορικό κέρδος για τον σύλλογο των 130 χρόνων, παρά το ιστορικό τίμημα από τον «πάταγο» των τριών υποβιβασμών σε «συσκευασία» ενός.

Ο ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ θα «πεθάνει»…όρθιος, με την ονομασία ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ. Ο Ιστορικός δεν έγινε και δεν θα μπορούσε ΠΟΤΕ να γίνει Χολαργός Ρόδου, Κύμη Λαυρίου, ΓΣΛ Φάρος/Ήφαιστος Λήμνου ή Δόξα Πανιωνίου…Δράμας, όπως «απειλούσε» και ευαγγελιζόταν ο ιδιοκτήτης πριν απ’ έναν χρόνο, τέτοια εποχή.

Δεν θα μπορούσε να κάνει ποτέ συμπράξεις, εξαγορές ΑΦΜ, συγχωνεύσεις που είναι της μόδας στο επαγγελματικό μπάσκετ. Το ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ (χωρίς εισαγωγικά) η ιστορία του. Έτσι απλά. Γιατί, αν γινόταν κάτι τέτοιο, θα «ζωντάνευε» το άγαλμα του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, στην είσοδο της πόλης και όπως έχει σηκωμένα τα χέρια του, θα ήταν ενδιαφέρον θέμα, η…επιβίωση των όποιων εμπνευστών έβαζαν καθέτους (/) και κόμματα (,), δίπλα στο καμάρι της Ιωνίας που ιστορικά μπορεί να συγκριθεί μόνο με αγγλικούς συλλόγους, τον προηγούμενο αιώνα.

Μπορεί ο Πανιώνιος να τείνει να γίνει ένα ωραίο άλμπουμ φωτογραφιών της ιστορίας τους, αλλά το «από τον πατέρα στον γιό και από εκεί στον…εγγονό» για τα επόμενα 130 χρόνια, θα γίνει και με πόνο και με φτώχεια, αλλά και με αξιοπρέπεια. Και οι Πανιώνιοι είναι υπερήφανοι. Όχι ψευτουπερήφανοι. Μια φορά έγινε ο «Νέος Πανιώνιος» για να αξιοποιηθεί ο νόμος, πάντα θα είναι μια «κηλίδα» στην ιστορία και στους εμπνευστές. Γενέθλια μόνο στις 14 Σεπτεμβρίου, τα…τελευταία 130 χρόνια, ανήμερα του Σταυρού.

            Κρίσιμος Σεπτέμβριος για το κλειστό αθλητικό κέντρο
Στο «σκοτάδι» του παρόντος και του άμεσου μέλλοντος της ομάδας μπάσκετ, ο Σεπτέμβριος μπορεί να φέρει μια αχτίδα ελπίδας, είναι ο κρίσιμος μήνας, όπως έχει προαναγγελθεί και από την Δημοτική αρχή για την έναρξη εργασιών στην ανέγερση του νέου κλειστού γηπέδου στην Εθνική Στέγης/Αρτάκης. Η νέα μελέτη εφαρμογής είναι έτοιμη, κατατεθειμένη στην Περιφέρεια Αττικής. Η σύμβαση, όμως με τον ανάδοχο δεν υπογράφτηκε τον Αύγουστο, ώστε να ορισθεί η αφετηρία εργασιών τον Σεπτέμβριο. Έχοντας εξασφαλισθεί και το ποσό, άνω της αρχικής, μειοδοτικής συμφωνίας, η…μπάλα είναι στα χέρια του Περιφερειάρχη. Τα έργα της περιφέρειας στον Φαληρικό όρμο έχουν «παγώσει» και αναζητούνται πόροι για την ολοκλήρωση τους. Θα πρέπει ο Δήμαρχος, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και οι εκπρόσωποι όσων παρατάξεων έχουν ψηφίσει υπέρ της ανέγερσης του αθλητικού κέντρου-σταθμού για την περιοχή, να ζητήσουν συνάντηση από τον κ. Πατούλη. Μαζί και ενωμένοι για αυτό το θέμα και μόνο, να τον επισκεφθούν για να πληροφορηθούν τις προθέσεις του περιφερειάρχη.
Γ.Β.

Συγχαρητήρια στους επιτυχόντες από την ακαδημία της ΠΑΕ

Previous article

Με Μπενφίκα κληρώθηκε ο ΠΑΟΚ στον τρίτο προκριματικό του CL

Next article
Login/Sign up