ΚΥΑΝΕΡΥΘΡΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ

Με ελπίδα για την επαύριο του Ιστορικού

0

Φίλαθλος του Ιστορικού με την επιστολή του καταθέτει τις αγνές απόψεις τους για το αύριο του Πανιωνίου

Στις κυανέρυθρες απόψεις ακούγεται όλος ο κυανέρυθρος κόσμος του Πανιωνίου έτσι και ένας φίλαθλος του Ιστορικού έγραψε κάποιες απόψεις για το αύριο της ομάδας και τις δημοσιεύουμε για να διαβαστούν απ’ όλους τους φίλαθλους του Πανιωνίου

Φίλοι συνπανιώνιοι, καλημέρα.

Στην πιο οδυνηρή περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της ομάδας μας, είμαι υποχρεωμένος να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας. Διότι αν και είμαι αρκετά εσωστρεφής, θα ήταν απαράδεκτο να κρατήσω τις σκέψεις μου φυλακισμένες και να μην τις εξωτερικεύσω.
Αρχικά θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν θεωρώ περηφάνια και αξιοπρέπεια την αποτυχία. Ναι, δεν έγινα Πανιώνιος για τα κύπελλα και τα πρωταθλήματα, αλλά έναν μεζέ θέλω και εγώ. A εθνική και ένα κυπελλάκι κάθε 20-30 χρόνια ο Πανιώνιος το δικαιούται. Δεν θα τρώνε οι άλλοι τον αγλέορα και εμείς απλά θα τους κοιτάμε έξω από την τζαμαρία σαν τους ζητιάνους. Όχι, θέλουμε και εμείς κάτι!

Δυστυχώς αναμένεται να υπάρξει μεγάλο πρόβλημα με την επερχόμενη συρρίκνωση του οπαδικού δυναμικού της ομάδας. Πιστεύετε ότι ένα πιτσιρίκι που είναι σήμερα στο δημοτικό, θα αντέξει  μέχρι το Λύκειο να υποστηρίζει μια ομάδα που δεν υπάρχει στον ποδοσφαιρικό χάρτη? Αλλά το ακόμα χειρότερο θα είναι να υποστηρίζουν μεν τον Πανιώνιο, αλλά σαν δεύτερη ομάδα. Να υποστηρίζουν δηλαδή παράλληλα και μια ομάδα από τις τρεις γνωστές. Να ακολουθήσουν δηλαδη την συμπεριφορά που έχουν οι φίλαθλοι του Αιγάλεω, της προοδευτικής κλπ. Γειτονιά! Συχνά μας πειράζουν, μας περιπαίζουν οι αντίπαλες ομάδες ότι είμαστε ομάδα γειτονιάς και τελικά θα γίνουμε στα αλήθεια. Και φυσικά τότε θα πάψουν και να μας περιπαίζουν, δεν θα μας θεωρούν πλέον αντιπάλους τους.

Σκεφτείτε το, όπως ένας ζωντανός οργανισμός χρειάζεται τροφή, έτσι και ένας ποδοσφαιρικός οργανισμός χρειάζεται οπαδική τροφή. Επιτυχίες δηλαδή.
Αλλιώς ο οργανισμός αυτός θα λιμοκτονήσει, θα συρρικνωθεί και μπορεί και να πεθάνει

τι θα έκανε λοιπόν ο πατέρας του Πανιωνίου, o Δημητρός Δάλλας, αν ήταν τώρα στη ζωή και αντιμετώπιζε αυτή την κατάσταση? Θα άφηνε το παιδί του, την ψυχή του, την λατρεία του, τον Πανιώνιο να λιμοκτονησει, ταΐζοντας τον μόνο υπερηφάνεια και διαφορετικότητα? Σπουδαίες αξίες και αυτές, αλλά μόνες τους χωρίς να συνοδεύονται από το υπέρτατο αγαθό την υγεία, δεν αρκούν.
Και ο Πανιώνιος μάς σήμερα είναι άρρωστος

Αλλά αρκετά με την εισαγωγή και την περιγραφή της ζοφερής πραγματικότητας. Ηρθε η ώρα να σας πω την άποψή μου.

Αλλαγή ονόματος, αλλαγή χρωμάτων και αλλαγή σήματος για να απαλλαγεί η ομάδα από τα χρέη και να την ξαναδούμε άμεσα δυνατή.

Και κάπου εδώ μάλλον σκέφτεστε να σταματήσετε την ανάγνωση. Μα σας παρακαλώ, κάντε υπομονή και συνεχίστε, έχει ενδιαφέρον, σας το υπόσχομαι.

Το όνομα που σκέφτηκα δεν έχει καμία σχέση με την ομάδα μας, όπως άλλωστε επιβάλλεται και από την νομοθεσία. Είναι ο Παναιώνιος. Από το παν και αιώνιος. Άλλο Ιώνιος, άλλο αιώνιος, άλλες λέξεις, άλλες έννοιες. Άρα είμαστε καλυμμένοι νομικά. Προφανώς σας φαίνεται αστείο σαν όνομα ε?. Σας παρακαλώ, κάντε μου μια χάρη, πείτε αυτό το όνομα δυνατά. πείτε το δυνατά και επαναλαμβανόμενα. Φανταστείτε τον Σπυρόπουλο να μεταδίδει και να λέει Παναιώνιος..

Στην ουσία θα ακούμε Πανιώνιος! Αλλά και να το διαβάζουμε στην τηλεόραση, στον τύπο ή στο προπό, είναι σαν ένα μικρό ασήμαντο τυπογραφικό λάθος στο πραγματικό όνομα του Πανιωνίου.

Ναι το ξέρω, προτείνω ένα μόσχευμα, ένα ξένο σώμα, ένα σπυρί στο όμορφο πρόσωπο του Πανιωνίου. Ένα μικρό αντιαισθητικό παραπανίσιο α, για να μαγαρίσει το όνομα της ιστορικότερης και ομορφότερης ομαδας της χώρας.
Αλλά ο Πανιώνιος είναι άρρωστος και αυτό το μόσχευμα θα τον κάνει υγιή.

Και όπως ακριβώς έγινε και με το ‘Νεος’ πρόσφατα, έτσι και αυτό το α μετά από μερικά χρόνια, θα καταπέσει.
Είναι πολλά χρόνια που σταμάτησαν να μας λένε, Νεος Πανιώνιος, διότι κατάλαβαν ότι είναι γελοία αυτή η προσαγόρευση. Ε κάπως έτσι θα σταματήσουν να προσπαθουν να μας λένε Παναιώνιο, θα το πάρουν απόφαση. Διότι είναι εφύης αυτή η ονοματοδοσία που προτείνω, μιας και οδηγεί με αυτόματο πιλότο στο αρχικό όνομα της ομάδας. Αλλάζει το όνομα της ομάδας με ένα εντελώς νέο στα πλαίσια του κανονισμού και πάει να περιγράψει ο σπίκερ τον αγώνα και πάλι Πανιώνιος ακούγεται στην περιγραφη! Ε τι καλύτερο..

Σας άρεσε η ιδέα μου μέχρι εδώ?
όχι.
ούτε σε εμένα αρέσει.
και ο οδοντίατρος και το χειρουργείο σε κανέναν δεν αρέσουν. Πονάνε. Αλλά δεν γίνεται και να μην πάμε..

Πάμε τώρα στα χρώματα.
Τα νέα χρώματα του Πανιωνιου θα μπορούσαν να είναι το γαλάζιο και το βυσσινί.
Κατι σαν την Αστον Βίλα δηλαδη.
Επηρεασμένος αρκετά και από τις εμφανίσεις του αδερφού Απόλλων χθές που έπαιζε με βυσσινί φανέλα.
Ε και προφανώς περνώντας τα χρόνια, το γαλαζιο-βυσσινί θα τείνει σταδιακά να κυανερυθροποιείται.. Η Αστον Βίλα απόχρωση του χρόνου θα γίνει Γουέστ Χαμ απόχρωση κλπ κλπ..
Μην ξεχνάμε ότι το επίσημο χρώμα της χώρας μας είναι το γαλάζιο! Γαλανόλευκη είναι τυπικά η Ελληνική σημαία, το λέει και το γνωστό ποιηματάκι του δημοτικού. Αλλά όπως βλέπετε όλοι με τα μάτια σας, η ελληνική σημαία είναι μπλε, δεν έχω δει καμιά γαλάζια σημαία πουθενά.

Για το σήμα δεν έχω να προτείνω κάτι συγκεκριμένο. Πρέπει όμως να αλλάξει. ίσως ένα απλο Π αρχικα και με το καιρό θα σχεδιαστεί κατι ομορφότερο.
Ομάδες και ομάδες τα αλλαζουν χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Όπως η Γιουβε.
Εμεις θα το κάνουμε, όχι για πλάκα, αλλα γιατι πρέπει, για την επιβίωση.

Αν είναι όμορφο και συνοδευτεί και από επιτυχίες θα το αγαπήσουμε. Και πριν λίγα χρόνια έιχαμε άλλο σήμα, ήταν και όμορφο, και με εκείνο το σήμα πήραμε  το κύπελλο το 98.
Ούτε ένας Πανιώνιος δεν είπε τότε: Α, εμένα δεν μου αρεσε το κύπελλο που πήραμε, δεν το ευχαριστήθηκα μωρέ, γιατι το σηκώσαμε στο καραϊσκάκη με άλλο σήμα στη φανέλα και όχι με την ιωνική ασπίδα.

Ο Πανιώνιος είναι Ιδέα. Και οι Ιδέες δεν πεθαίνουν, είπε ο πατέρας του Πανιωνίου κάποτε.
Οι ιδέες όμως δεν πεθαίνουν, όσο τις στηρίζει ο κόσμος.
και στήριξη μιας ιδέας δεν είναι απλα ένας αβουλος όχλος που ακολουθεί την ιδέα και όλα καλά.
Πρέπει η αγάπη και η πίστη να συνοδεύονται με τις αρετές της προοδου και της προσαρμοστικότητας στις νέες συνθήκες, ώστε με ρεαλισμό να διατηρηθεί το κεράκι της ιδέας αυτής αναμμένο.
ας παρθεί μια γενναία απόφαση, για όνομα του Θεού, πονάμε

ευχαριστώ για την ανάγνωση.
με ελπίδα για την επαύριο
Τσακνίδης Κώστας
φίλαθλος

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα αεροβικής γυμναστικής με ελπίδες τα κορίτσια της εθνικής

Previous article

Με την Καλαμάτα το επόμενο φιλικό του Πανιωνίου

Next article
Login/Sign up