28 Απριλίου 1993 η «καταραμένη» ημέρα του μπασκετικού Πανιώνιου

Σαν σήμερα πριν από 26 χρόνια ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς χτυπάει στο κεφάλι μετά από διαιτητικό λάθος στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό και θα ήταν η μοιραία κίνηση του παίκτη που θα τον άφηνε για πάντα εκτός παρκέ

Ο Μπόμπαν διέπρεπε στα παρκέ και το πάθος του όλο και μεγάλωνε. Ίσως αυτό να έφταιγε και εκείνη την καταραμένη ημέρα. Στις 28 Απριλίου του 1993, ο Πανιώνιος αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό στους ημιτελικούς του πρωταθλήματος. Το ματς βρισκόταν προς το τέλος του, ο Πανιώνιος είχε σχεδόν καλύψει διαφορά 17 πόντων, βρισκόταν πίσω με 50-56 και είχε την επίθεση. Ο Μπόμπαν είχε ως κίνητρο να κερδίζει την ομάδα ενός παίκτη που θαύμαζε από μικρός: του Νίκου Γκάλη.

Σε μια προσπάθειά του κάτω από την ρακέτα πετυχαίνει το καλάθι σε μονομαχία του με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη. Ο διαιτητής Στέλιος Κουκουλεκίδης αποφάσισε να δώσει επιθετικό φάουλ. Ήταν τον πέμπτο για τον Μπόμπαν και τον έστελνε στον πάγκο για τα τελευταία κρίσιμα λεπτά. Ο Μπόμπαν έπιασε το κεφάλι του και το χτύπησε με φόρα στην βάση της μπασκέτας, πέφτοντας κάτω λιπόθυμος.

Αρχικά κανείς δεν πίστεψε ότι θα ακολουθούσε κάτι τέτοιο. Οι γιατροί που τον είδαν στο νοσοκομείο απόρησαν πώς έφτασε μέχρι εκεί ζωντανός. Η ζωή του σώθηκε από θαύμα. Όμως είχε γίνει σοβαρή ζημιά. Ρήξη νωτιαίου μυελού και κάταγμα στον αυχένα. Ο Μπόμπαν δεν θα μπορούσε να ξαναπερπατήσει. Και δεν ανάρρωσε ποτέ πλήρως.

Τα χρόνια που ακολούθησαν έκανε καθημερινό αγώνα για να επιβιώσει. Έγινε σύμβολο στην Νέα Σμύρνη και δεν σταμάτησε να ασχολείται ποτέ με το μπάσκετ. Άφησε πίσω του μια εξαιρετική κληρονομιά, που κορυφώνεται στο πρόσωπο του γιού του, Βλαδίμηρου Γιάνκοβιτς, που έχει ακολουθήσει με επιτυχία τα χνάρια του πατέρα του, φτάνοντας μέχρι και τη Εθνική Ελλάδος.

Η μοίρα είναι πολύ σκληρή με κάποιους ανθρώπους. Ο Γιάνκοβιτς προσπάθησε να περπατήσει ξανά αλλά δεν τα κατάφερε. Όμως ποτέ δεν έδειξε πικραμένος ή μίζερος. Ήταν σχεδόν πάντα στο κλειστό της Νέας Σμύρνης με ένα ζωγραφισμένο χαμόγελο στο πρόσωπό του. Έφυγε τελικά από την ζωή, 13 χρόνια και δυο ακριβώς μήνες μετά το ατύχημα, στις 28 Ιουνίου. Την ίδια ημέρα, ο γιος του έβαλε 28 πόντους με το παιδικό του Πανιωνίου. Το νούμερο 28 τον σημάδεψε. Αλλά ο Μπόμπαν παρέμεινε αξέχαστος και ζει μέσα στις καρδιές, όχι μόνο των φιλάθλων του Πανιωνίου, αλλά και σε όλων των Ελλήνων.